Ghanareis

Met een hele hoop activiteiten gepland in Ghana en na veel regel- en planwerk is het dan zo ver, ik, Annelies (penningmeester MUSTANGH) en Laury (hoofd sector onderwijs basiscurriculum HAG) vertrekken naar Ghana! Zodra we in de auto stappen op weg naar Schiphol, laat ik meteen alle stress achter me. Ik ging tenslotte naar Ghana, en daar geldt: TIA, ‘This is Africa’! Wat simpelweg betekent dat je je beter over kunt geven aan de omstandigheden en dat je niet moet verwachten dat alles precies volgens planning gaat lopen! Met die gedachten in mijn achterhoofd, geef ik me helemaal over aan de reis: op naar Afrika!

Eenmaal aangekomen in Ghana, verloopt alles boven verwachting goed. Zondagochtend rond 10 uur zijn we al in Tamale, waar Nienke (een van de GEZP-studenten in het WGH) ons op komt halen. We moeten in Tamale wel enkele uren wachten voordat we worden opgehaald door de chauffeur van het WGH, maar onder het genot van een drankje op een terrasje in de zon, is dit natuurlijk absoluut geen straf!

Uiteindelijk komen we zondagmiddag aan in Canteen, waar we Sitsi (de andere GEZP-student) ontmoeten en worden rondgeleid in het MUSTANGH-huis en in Canteen zelf. ’s Avonds eten we met de studenten en met Femke Akkermans (oud GEZP-student en tropenarts) en haar man heerlijke Nederlandse pannenkoeken! Hoewel het erg lekker was, nemen we ons meteen voor om de rest van de week wat meer traditioneel Ghanees te eten!

De daarop volgende dagen zitten vol met een uitgebreide rondleiding door het ziekenhuis en gesprekken met tal van mensen uit het ziekenhuis, de huishoudster en de nachtwaker. We leren veel over het WGH en horen enthousiaste verhalen over de samenwerking met MUSTANGH. Tijdens de vergaderingen bespreken we de huidige situatie, maar ook de toekomstplannen van het WGH en MUSTANGH. Ik vind het een super ervaring om de enthousiaste reacties over MUSTANGH te horen en om samen met het WGH te praten over toekomstmogelijkheden van het ziekenhuis en MUSTANGH. We bespreken een aantal belangrijke onderwerpen, zoals de begeleiding van studenten, de veiligheidssituatie en toekomstprojecten die we kunnen steunen. Ook Laury heeft de mogelijkheid om uitgebreid de kwaliteit van het onderwijs en de begeleiding te bespreken en we maken nieuwe afspraken hierover. Ook kunnen we tijdens de rondleiding zien waar het geld van MUSTANGH aan besteed is, wat natuurlijk erg leuk is!

Tussendoor maken we nog een ochtendwandeling in het nabijgelegen National Park Mole. Gedurende de wandeling gaan we op zoek naar olifanten, die we uiteindelijk grazend onder de bomen vinden. Een fantastische ervaring!

Tenslotte gaan we donderdag weer terug naar Tamale, vliegen we vrijdag naar Accra en zaterdag weer terug richting Nederland.

Alles bij elkaar was ons bezoek aan Ghana een gezellige, drukke en fantastische week waarin we veel hebben geleerd en er veel besproken is aangaande MUSTANGH. Een heel geslaagd bezoek dus, dat simpelweg veel te snel voorbij was!

Groetjes,

Marlieke
 

Donatie van Henrike en Jeroen Schurink

N.a.v. het huwelijk van Henrike en Jeroen Schurink hebben zij 300 euro voor Mustangh opgehaald, dit hebben ze zelf aangevuld tot 400 euro! Jeroen Schurink is oud-penningmeester van Mustangh. Deze bijdrage zal in de spaarpot voor een nieuwe ambulance voor het WGH gedaan worden. Om subsidie-aanvragen te doen moeten we namelijk al een deel van het bedrag voor de ambulance zelf gespaard hebben. Harteljk dank voor jullie steun!
 

Donatie van meneer en mevrouw Mattheij
30 oktober hebben meneer en mevrouw Mattheij een hoop spullen op de rommelmarkt verkocht. Dit naar idee van de rommelmarkten die al gehouden zijn voor Mustangh. De opbrengst hebben zij geheel aan Mustangh gedoneerd, 264 euro! Voor dit bedrag zal snel in overleg een goede bestemming gevonden worden. Hartelijk bedankt!

Donatie van mevrouw van Dop en mevrouw Pennings
Afgelopen september hebben mevrouw van Dop en mevrouw Pennings voor de tweede keer op de rommelmarkt in Frankrijk gestaan. Hier hebben ze een zeer mooi bedrag van 1000 euro opgehaald! Dit bedrag hebben ze aan Mustangh gedoneerd.
Hartelijk dank voor deze mooie bijdrage!

Opbrengst Maastrichts Mooiste: ruim 310 euro!
In juni heeft bestuurslid Marlieke Bouwmans namens MUSTANGH meegedaan aan Maastrichts Mooiste, waarvoor zij 10 km heeft gerend in ruim 55 min. Met zijn alle zijn we op zoek gegaan naar sponsoren en dit heeft ons ruim 310 euro opgeleverd! De opbrengst hiervan zal gecombineerd worden met een aantal andere projecten (rommelmarkt, vrienden van MUSTANGH en het geld van het afscheid van Prof. Dr. Martin Paul). Dit zal gezamelijk besteed worden aan nieuw materiaal voor de kraamafdeling.

Opbrengst rommelmarkt: ruim 225 euro
Geinspireerd op het initiatief van mevrouw Pennings en mevrouw van Dop die vorig jaar geld voor Mustangh dmv een rommelmarkt hebben opgehaald, heeft de PR-commissie zondag 3 juli ook met een kraam op de rommelmarkt gestaan. De opbrengst is ruim 225 euro. Het geld van beide rommelmarkten zal gaan naar materiaal voor de kraamafdeling.

MUNDO/FMHL kan beginnen aan project in Ghana
Geraldine van Kasteren, lid van de Raad van Advies, heeft namens MUNDO/FHML een project van Nuffic binnengehaald om delen van het medisch onderwijs in Tamale, Ghana te innoveren. Het West Gonja hospital zal hier naar alle waarschijnlijkheid ook bij betrokken gaan worden. Annechien Deelman, voormalig lid van de Raad van Advies heeft al eerder via MUNDO een project aan deze universiteit uitgevoerd. Meer informatie is te vinden via de volgende link:
www.maastrichtuniversity.nl/web/main/sitewide/news1/umconveysmedicalknowledgetoghana1.htm



Ruim 11.000 euro subsidie voor de opleiding van Mr. Vitalis!
Maandag 30 mei hebben wij te horen gekregen dat wij ruim 11.000 euro subsidie, verdeeld over vier jaar, zullen ontvangen van een particuliere organisatie, die wij gebruiken voor de opleiding van Mr. Vitalis. Mr. Vitalis (zie foto) is een tweedejaars geneeskunde student uit Ghana, die de intentie heeft om voor het West Gonja Hospital (WGH) te gaan werken. Door het betalen van zijn opleiding kunnen wij hem contractueel aan het WGH verbinden. Dit is een goede oplossing voor het alsmaar dreigende artsentekort in het WGH. Wij zijn dan ook heel erg blij met de subsidie!

Studenten Leeuwenborgh college terug in Nederland
Van 30 april tot 22 mei 2011 zijn 3 studenten verpleegkunde, 3 studenten welzijn en 3 docenten naar Ghana gegaan.

Zij hebben een onvergetelijke ervaring gehad en hebben heel veel warme mensen ontmoet. Het doel van de 3 weekse reis naar Ghana was om uit te vinden of er stage-plekke beschikbaar waren voor verpleegkundestudenten in het WGH en voor studenten van welzijn in het weeshuis in Damongo.

De verpleegkundestudenten hebben ongeveer een weekje meegedraaid in het ziekenhuis en het weeshuis. Tijdens hun verblijf hebben zij gelogeerd in het Mustangh huis. Komende periode zal de reis worden geëvalueerd en zal worden gekeken naar de mogelijkheden om de studenten van het Leeuwenborgh college structureel een stage in Damongo aan te bieden.

Voor reisverhalen van de studenten en docenten zie www.daline.waarbenjij.nu


Prof. Dr. Martin Paul neemt afscheid van FHML
In verband met het aantreden als voorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit Maastricht neemt prof.dr. Martin Paul per 1 mei aanstaande afscheid als decaan van de Faculty of Health, Medicine and Life Sciences (FHML) en als vice-voorzitter van de Raad van Bestuur Maastricht UMC+. Zoals u wellicht vernomen heeft hebben wij als stichting de eer om attenties ten aanzien van dit afscheid te ontvangen. Mustangh is zeer dankbaar voor dit mooie gebaar van Prof. Dr. Martin Paul en zal ook deze opbrengst voor een mooi doel gebruiken. In mei zullen wij op deze site publiceren naar welk doel deze bijdragen gaat. Bedankt voor uw steun aan Mustangh Foundation!

Donatie Microscoop 
Frouke Nijhuis, oud lid van Mustangh, heeft vanuit het ziekenhuis waar zij werkt een microscoop kunnen regelen voor gebruik in het ziekenhuis in Ghana. Met behulp van deze microscoop kunnen diagnoses worden gesteld met minimale training en middelen. Van groot belang dus voor het ziekenhuis.

Bedankt voor deze mooie bijdrage.


Gewapende overval
Op 27 maart jl. zijn drie studentes die hun stage via Mustangh in het West Gonja Hospital (WGH) volgden, gewapend overvallen op de weg tussen Tamale en Damongo. Dit gebeurde in de avond uren nadat Gitte, Inge en de chauffeur van het ziekenhuis Meike hadden opgepikt in Tamale, de dichtsbijzijnde grote stad. Gezien de heftigheid van het incident en de impact die deze op de studentes heeft gehad, hebben zij alle drie de keuze gemaakt terug te keren naar Nederland. Hier hebben wij meerdere gesprekken met hen gevoerd en is ons de ernst van de voorgedane situatie duidelijk geworden. In overleg met het onderwijs instituut van de faculteit geneeskunde (OIFDG) en de onderwijs coördinator hebben wij helaas moeten besluiten de stage tot nader bericht stop te zetten.

In de zes jaar dat onze stages lopen hebben meer dan 20 studenten hun stage in Ghana doorlopen zonder het voordoen van een dergelijk incident. Zoals velen van ons zelf hebben ervaren, en hetgeen bevestigd wordt door alle studenten, is de Ghanese bevolking erg vriendelijk, behulpzaam en trots op de relatieve veiligheid die heerst in hun land. Wij betreuren dan ook erg dat dit gebeurd is maar respecteren de keus van de studentes om naar huis te komen. Wanneer besloten wordt de stages te hervatten zal nog meer aandacht besteed worden aan voorlichting t.a.v. veiligheid. Wij willen onszelf ervan verzekeren dat studenten zich ervan bewust zijn dat een gevoel van veiligheid niet perse veiligheid impliceert. Ook voor ons is dit voorval een herinnering dat je altijd en overal op je hoede moet zijn. Het stelt ons gerust dat de studentes ondanks wat hen is overkomen een positieve indruk van Ghana hebben en anderen aanraden om een soortgelijke stage in het buitenland, waaronder Ghana, te benutten. Mustangh bedankt Gitte, Inge en Meike voor de respectvolle houding ten aanzien van onze organistatie in de gesprekken met en over Mustangh.

De komende tijd zullen wij samen met het OIFDG rond de tafel gaan om de stand van zaken opnieuw te bespreken en te evalueren welke stappen er ondernomen moeten worden om de stages zo snel mogelijk weer te hervatten.

Voor een uitgebreid verslag van het incident en hoe de studentes dit alles ervaren hebben willen wij graag verwijzen naar onderstaande tekst van een van de studentes zelf.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Na een ingrijpende gewapende overval op 27 maart jl, waarbij ze gelukkig alleen onze kostbare spullen afgepakt hebben, was de beslissing naar NL terug te keren voor mij zeer moeilijk.

Immers ligt het Mustangh project, waar ik me afgelopen keer en afgelopen weken met zoveel plezier voor ingezet heb, nu tijdelijk stil. Wat betekent dat de workload voor de goede mensen (enkele daargelaten) in het ziekenhuis behoorlijk geworden is en met de komst van het regenseizoen en dus de malaria invasie, heeft dit behoorlijke consequenties! Iets dat niet in mijn koude kleren is gaan zitten en waardoor het afscheid nemen van al mijn Ghanese vrienden/vriendinnen, collega's en "familie" (Yakubu) alleen maar pijnlijker en moeilijker was!

Hoe gaat een gewapende overval in Afrika? (Ik weet dat vele van jullie hier toch ietwat ongepast maar begrijpelijk, nieuwsgierig naar zullen zijn)

We waren Meike op gaan halen in Tamale, grote stad die anderhalf uur van Damongo vandaan ligt. We kwamen daar aan om 16:00 u, hebben Meike opgehaald, wat geld gepind, wat gegeten, onderweg nog wat groente gekocht en om 18:00 u zaten we in de auto op weg terug naar Damongo. Rond kwart over 7, het was net donker geworden, maar dan is het direct pikdonker in Afrika, passeerden we de Damongo junction (afslag). Enkele honderden meters daarvandaan zagen we uit het niets rotsblokken op de weg liggen en sprongen 6-8 kerels met geweren en machettes (grote messen) uit de bosjes. De chauffeur zei koeltjes: "Armed robbers".. Alsof het bij de meest dagelijkse bezigheden hoorde. Ik zag echter direct de ernst van de situatie in (had al vele verhalen gehoord over de robbery's van afgelopen jaar waar menige mensen heel slecht vanaf gekomen waren) en deed in n reflex mn deur op slot. Inmiddels stond aan elk raam één kerel met wapen, enkele stonden voor en achter de auto. De rotsblokken waren te groot om door te rijden. Waardoor de chauffeur gedwongen werd de motor en lichten uit te zetten, zijn kostbaarheden af te geven, uit de auto gesleurd werd en op de grond geduwd werd. Terwijl ze dit deden zei hij tegen ons hen alles te geven wat ze wilden, dat dit om ons leven ging, ons niet te verzetten en tegen hen zei hij: "Please don't hurt us, we are from the Hospital. And please don't hurt them, they are good people, they come to help us"!
Vervolgens werd Meike uit de auto getrokken, Inge volgde en ik zat nog in de auto. De kerel aan mijn raam kreeg de deur niet open en keek me woedend aan, hij haalde uit met zn machette en ondanks de klap die het maakte, gebeurde er niks waardoor hij nog aggressiever werd en ik de deur echt niet meer durfde te openen. Vanaf de andere deurkant, kwam toen dezelfde vent die Inge eruit getrokken had met geweer. Ik deed direct wat hij zei: "You come, go down, keep quiet". Vervolgens lagen Meike, ik en Inge op een rij aan de zijkant van de weg tegenover Thomas, de driver. Hierna werden ongeveer 4 motors, 1 auto en 1 vrachtwagen overmeesterd op eenzelfde manier. Tussendoor werden enkele schoten gevuurd, enkele gericht op een motorrijder die probeerde te ontsnappen.

Ondertussen stond een kerel bij ons met een zaklamp te controleren of wij bleven liggen, ons hoofd niet van de grond lichten en stil waren. Deed je dit wél dan ging hij dreigend schijnen en vreemde geluiden maken of slaan, schoppen, duwen... We werden 3x gefouilleerd omdat ze dachten dat we nog geld op ons lichaam verstopt hadden. Ze spraken Engels en volgens de driver ook Twi (meest gesproken taal in Ghana, maar de Flani's die bekend staan vanwege deze armed robbery's spreken noch Engels nog Twi)

Via kneepjes in elkaars handen checkten Meike, Inge en ik of t bij de ander nog oké ging. We werden op zo'n manier op de grond geduwd dat we na enkele minuten onze onderbenen niet meer voelden. Dan ga je denken: "Als zich n situatie voordoet waarin ik wil en kan ontsnappen, dan gaat dat niet eens.. doordat je door je benen zakt!" Redelijk frustrerend. De andere beroofde mensen werden achter ons gelegd en moesten in soortgelijke houding liggen.

Na enkele schoten gevuurd te hebben en ongeveer 45-60 minuten, waren ze opeens zo snel verdwenen als dat ze in eerste instantie verschenen en dat zonder motors of een auto, dus gewoon weer de bosjes in. Uiteindelijk hebben ze ongeveer 12 mensen beroofd, waarbij ze aan ons niet eens de hoofdprijs hadden want blijkbaar had een MTN salesman nog meer geld op zak, al met al de buit was niet verkeerd, waardoor t een zeer geslaagd avondje voor de robbers was.

Of er gewonden zijn gevallen, weten we niet. De motorrijder die probeerde te ontsnappen hebben we niet meer gezien, zijn motor lag op straat en hij was spoorloos. De daarop volgende dag zagen we geen bloed of zijn motor liggen op de plek van de overval (samen met politie). We hebben geen verhalen gehoord over gewonde/vermoorde mensen en is er geen man met schotwond in het ziekenhuis gesignaleerd.. Wat ons goede hoop geeft!

Toen bleek dat de robbers weg waren, checkten we de weg, waar we vervolgens Meike's paspoort, de papieren van Atom, en onze huissleutels terugvonden! TOEVAL?! Don't think so..!!
Nadat we de sleutel vd motor van een vriend van de driver teruggevonden hadden maakten we dat we wegkwamen.

Echter eenmaal bij het eerstvolgende dorpje aangekomen.. Opnieuw een roadblock!! Met tientallen mensen om ons heen, gewapend met bijlen/geweren/machettes en ons dreigend aankijkend.. Dachten wij: "Shit, nu hebben we niet eens meer iets om hun te geven en gaan we er zeker aan.. " Gelukkig bleek al snel dat deze dorpelingen de schoten gehoord hadden en de robbers wilden pakken!!! De driver gaf hun de informatie die ze wilden hebben (hoeveel, waarmee ze gekomen waren etc) en vervolgens konden wij onze reis naar Damongo voortzetten.

Onderweg, ongeveer een uur van de plek delict vandaan kwamen we (NU AL?!? uhm) een politie-auto tegen. Waarbij wij ons verhaal kenbaar maakten en deze vervolgens met alarm verder reed.

Eenmaal bij Damongo stuitten we op een derde roadblock: de politie!! Ze dachten dat de robbers nl wel naar Damongo zouden kunnen af reizen (hoe dan zonder motor/auto?!!)..
Opnieuw ons verhaal gedaan aan de politie- agenten en vervolgens naar het buro. Vanaf toen nog verklaringen afgelegd (welke nog niet klaar waren na 4 dagen en we dus niet mee konden nemen naar NL) en vele mensen moeten attenderen op de onveiligheid van die weg. Iedereen reageerde geshockeerd, aangedaan, emotioneel en maakte excuses dat dit ons overkomen was terwijl wij hen kwamen helpen en zulke goede intensies hadden!! Dat is echt TYPISCH GHANA!!

Waarom ik dit bericht nog op mijn site post:

Ik wil duidelijk maken dat aankomende studenten niet bang hoeven zijn dat ze dit ook zal overkomen! Mustangh is nu alles op alles aan het zetten om samen met het West Gonja Ziekenhuis afgelopen incident te bekijken, bespreken en maatregelen aan het treffen waardoor aankomende studenten veilig zijn!

Mijn advies betreffende de stage in Ghana is nog steeds: DOEN!! Het is een geweldige mogelijkheid om je klinische, praktische, sociale, culturele vaardigheden en zelfkennis te verbreden!! De meeste mensen in en rondom Damongo zijn schatten van mensen!! Helaas elk land heeft zo zijn rotte appels en die moesten wij dit keer tegenkomen!

Hetgeen ik aankomende studenten mee wil geven is (oudbollig maar toch echt waar en dat realiseer je je pas nadat t je overkomen is): ookal voel je je nog zo veilig, echt veilig ben je nergens en zeker in het buitenland niet. Dus neem voorzorgsmaatregelen als je gaat reizen;
Ga bij daglicht, zorg dat je voor zonsondergang weer terug bent en zorg dat niemand weet (die je niet vertrouwt) wat je precies gaat doen als je gaat reizen (pinnen/shoppen achterwege laten, je gaat dan gewoon vrienden opzoeken).

Ghana is in mijn ogen, nog altijd een veilig, vredelievend en geweldig land. Ik hoop dat Mustangh snel alles op orde heeft en snel weer studenten zal sturen en dat deze studenten door bovenstaand incident gewaarschuwd zijn, maar zich niet laten afschrikken!!"